هوش مصنوعی و جایگاه آن در ایران،
دانشگاه ها در حوزه هوش مصنوعی بی هویت فعالیت می نمایند، AI كالایی لوكس برای جامعه ما به حساب می آید
به گزارش لینك بگیر دات كام عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیركبیر با ابراز تاسف نسبت به فعالیت های بی هویت و بی جهت دانشگاه ها در حوزه هوش مصنوعی، اظهار داشت: دانشگاه ها باید از این رخوت و بی مسالگی به سمت مسئله محوری هدایت شوند و ارتباط با بازار، سرمایه گذار و اكوسیستم كارآفرینی را ایجاد كنند.
![دانشگاه ها در حوزه هوش مصنوعی بی هویت فعالیت می نمایند، AI كالایی لوكس برای جامعه ما به حساب می آید دانشگاه ها در حوزه هوش مصنوعی بی هویت فعالیت می نمایند، AI كالایی لوكس برای جامعه ما به حساب می آید](/images/News/9806/linkbegir_comB-58446.jpg)
دكتر عمار جلالی منش در گفتگو با ایسنا ضمن تشریح موانع توسعه هوش مصنوعی در كشور، یكی از موانع مهم بر سر راه توسعه هوش مصنوعی در ایران را شرایط اقتصادی دانست و اظهار نمود: از یك سو اكوسیستم كارآفرینی در حوزه های فناوری در ایران كوچك و از جانب دیگر سطح درآمد در جامعه پایین است و با عنایت به اینكه هوش مصنوعی به امكانات پردازش و سخت افزار وابسته است، كالای لوكسی برای جامعه ما محسوب می شود؛ یعنی تنها بخش كوچكی از مردم می توانند از محصولات و خدمات آن استفاده كنند. ازاین رو شاید انتظار حجم بازار محصولات هوش مصنوعی در كشورهای پیشرفته برای ایران چندان واقع بینانه نباشد.
معاون اطلاعات علم و فناوری ایران در ایرانداك تصریح كرد: هوش مصنوعی بیشتر از اینكه محصولی خالص باشد، یك توانمندساز است و به ارتقای محصولات و تولیدات موجود و افزایش بهره وری آنان كمك می نماید، این درحالی است كه كشور ما در تولید محصولات تكنولوژیكی ضعیف است، در نتیجه تعداد محصولاتی كه بتوان با استفاده از هوش مصنوعی آنها را ارتقا داد هم كم است.
این مدرس دانشگاه، مانع بعدی در راه توسعه هوش مصنوعی در كشور را مساله محور نبودن دانشگاه ها دانست و اظهار داشت: دانشگاه ها به كاربردهای واقعی هوش مصنوعی توجه نمی كنند، باآنكه تولیدات علمی ایران در حوزه هوش مصنوعی در بعضی موارد ارزش علمی بالایی دارد، ولی در بیشتر موارد كارآمد نیستند.
وی افزود: ابزارها و الگوریتم هایی كه در پژوهش های دانشگاهی توسعه می یابند، تا ایجاد نرم افزارها، خدمات و محصولاتی كه مشكلات صنعت را حل كرده و بازار داخلی یا بین المللی داشته باشند، فاصله دارند.
معاون اطلاعات علم و فناوری ایران در ایرانداك خاطرنشان كرد: دانشگاه ها هنوز رویكرد مسئله محور ندارند. بهتر است ابتدا مسئله ای واقعی در حوزه هوش مصنوعی تعریف شود، بعد از آن رساله ها، رساله ها و پژوهش ها در دانشگاه به سمت آن حركت كنند. نمونه ای از این مسائل، كاهش هزینه ها در مدیریت شهری، مدیریت هوشمند انرژی، سیستم های تشخیص و درمان با استفاده از هوش مصنوعی، مدیریت هوشمند ترافیك شهری و جاده ای، مدیریت آلاینده ها و مدیریت هوشمند محیط زیست هستند.
جلالی منش در پاسخ به سوالی در خصوص حمایت های دولت، اظهار نمود: ما خیلی به دنبال حمایت دولت نیستیم، با اینكه بی انصافی است كه بگوییم دولت هیچ حمایتی نمی كند، با وجود اینكه معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در برگزاری رویدادها و هزینه های تجهیزات نهادها كمك می نماید، ولی ما بیشتر سرمایه مورد نیاز برای تیم های كارآفرین را از سرمایه گذار خصوصی می گیریم.
وی افزود: مهم ترین نهادی كه هم اكنون به ما كمك نمی كند، دانشگاه است. متاسفانه دانشگاه ها در حوزه هوش مصنوعی بی هویت و بی جهت فعالیت می نمایند، درحالی كه اگر درست هدایت و حمایت شوند و درست سیاست گذاری شوند، می توانند نقطه شروع خوبی برای تولید محصولات و خدمات حوزه هوش مصنوعی باشند. در واقع فرآیند پیش شتابدهی بعضی از تیم های كارآفرین در دانشگاها اتفاق می افتد و نتایج خیلی از رساله ها و پروژه ها و تیم های كاری تشكیل شده در دانشگاه، می تواند ورودی اكوسیستم كارآفرینی در حوزه هوش مصنوعی باشد.
جلالی منش خاطرنشان كرد: نخستین كاری كه دولت می تواند انجام دهد، این است كه با سیاستگذاری درست، دانشگاه را از این رخوت و بی مسالگی به سمت مسئله محوری هدایت كند و ارتباط دانشگاه با بازار، سرمایه گذار و اكوسیستم كارآفرینی را تقویت كند. طرح درس ها و مكانیسم های آموزش و پژوهش در دانشگاه باید تغییر كنند و برای درس های كاربردی پروژه های تیمی كه منجر به تولید محصول می شوند، تعریف شود. چون حالا بیشینه نیروی انسانی متخصص هنوز در دانشگاه ها تربیت می شوند و اگر مهارت و خلاقیت نداشته باشند، اكوسیستم كارآفرینی كشور هم گرفتار كمبود نیروی انسانی می شود.
این مدرس دانشگاه امیركبیر متذكر شد: سیاست گذاران به اكوسیستم كارآفرینی به صورت واقعی اهمیت بدهند، نه به صورت نمایشی، قوانین و مقررات نوشته شده را تا حد امكان ساده كنند و بیشتر از كوشش برای حمایت مالی از كارآفرینی، فرایندها و مقررات را تسهیل كنند. آئین نامه های ارتقاء یا نظام هایی كه برای ارزیابی دانشگاه ها وجود دارد، به اشتغال دانشجویان توجه نمی كنند و در بسیاری موارد، دانشجویانی كه حتی شاگرد اول هستند هم بحران كار دارند. در حالیكه باید بخش مهمی از شاخصهای ارزیابی دانشگاه ها را بر این مبنا بگذارند كه استادان یا نهادهای دانشگاهی چقدر به اكوسیستم كارآفرینی كمك می كنند و اكوسیستم های كارآفرینی چقدر در این دانشگاه ها واقعی است؟
وی لازمه این تغییرات را همگرا شدن همه اجزاء در دانشگاه ها دانست و اظهار داشت: همراستایی بین نیاز واقعی دانشجو و طراحی سیستم های دانشگاهی وجود ندارد. استادان باید بیشتر با هم همگرا شوند و طرح درس های مشترك را بگونه ای طراحی نمایند كه منجر به ایجاد یك تیم و حل یك مسئله واقعی شود. باید به جای تربیت دانشجویان درس خوان، دانشجویانی با مهارت حل یك مسئله واقعی تربیت نماییم.
جلالی منش، خطاب به خانواده هایی كه هنوز معتقدند اگر كسی شاگرد اول باشد، آینده خوبی خواهد داشت، اظهار داشت: دانشجوها و خانواده ها باید بدانند اگر دانشجویی نتواند یك مسئله واقعی را حل كند، تولید واقعی داشته باشد و با دنیای كسب و كار و بازار ارتباط برقرار كند، موفق نخواهد شد.
معاون اطلاعات علم و فناوری ایران در ایرانداك در ادامه صحبت هایش به كارهای انجام شده در ایرانداك اشاره نمود و اظهار داشت: ما در چند سال گذشته چندین آزمایشگاه همچون آزمایشگاه تعامل انسان و ماشین را ایجاد كردیم و محصولی به اسم "روبوداك" را توسعه دادیم. این ربات اجتماعی نخستین ربات فارسی زبان كشور است كه به فارسی تكلم می كند، می شنود و پاسخ می دهد. "روبوداك" یك ربات هوشمند است كه به پژوهشگر در انجام فعالیت های پژوهش همچون جستجو و مستندسازی كمك می نماید. این ربات پژوهشیار یك سال و نیم است كه بوجود آمده و الان نسخه دوم آن در حال توسعه است. با وجود كمبود منابع مالی در پژوهشگاه و نبود پشتیبانی از سوی نهادهای علم و فناوری كشور و كندی در توسعه این پلت فرم به علت كمبود منابع مالی، راهبران آزمایشگاه تعامل انسان و ماشین به دنبال راهبردهایی برای خودكفا كردن این پروژه و ورود بخش خصوصی به آن هستند.
وی در انتها تصریح كرد: ما در پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداك) با كمك بخش خصوصی نخستین شتاب دهنده تخصصی هوش مصنوعی در كشور را با نام تجاری "همتك" را بوجود آورده ایم. در این شتابدهنده تیم های كارآفرین كه بیشتر آنان از دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه های برتر كشور هستند، تحت مربی گری خبره ترین كارآفرینان داخلی و بین المللی قرار می گیرند و بعد از تكمیل محصولات و خدمات خود، به سرمایه گذاران و صنعت معرفی می گردند تا مراحل بعدی رشد، سرمایه گذاری و بلوغ خویش را سپری كنند. دوره اول شتابدهی از اوایل سال ۱۳۹۷ شروع شده و الان ۶ تیم كارآفرین در این شتابدهنده مشغول فعالیت هستند كه همگی در حوزه هوش مصنوعی كار می كنند. جالب است بدانید یكی از این تیم ها بر روی محصولی كار می كند كه پیش تر بعنوان پروژه یكی از درس های كارشناسی كه من عرضه كرده بودم، به شكل تیمی بوجود آمده بود.
5.0 / 5
2432
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد مطلب دانشگاه ها در حوزه هوش مصنوعی بی هویت فعالیت می نمایند، AI كالایی لوكس برای جامعه ما به حساب می آید